Kim jesteś: Uczniem czy tylko Wierzącym?

 To może być dla twojego życia kluczowe pytanie. Jest zbyt wielu chrześcijan, którzy poprzestają na byciu wierzącymi i nie wychodzą nigdy poza poziom, który jest dużo niższy od zamierzonego przez Jezusa i wyrażonego w Wielkim Nakazie Misyjnym:

"Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata."

(Mateusza 28:19-20). Jest też wielu chrześcijan, których rozwój duchowy nie współgra z ich chronologicznym duchowym wiekiem; mówiąc krótko, minęło już dość czasu, lecz im nigdy nie udało się dorosnąć. Nie jest to żadne nowe zjawisko - już autor Hebrajczyków pisał

"Gdy bowiem ze względu na czas powinniście być nauczycielami, sami potrzebujecie kogoś, kto by was pouczył o pierwszych prawdach słów Bożych, i mleka wam potrzeba, a nie stałego pokarmu. Każdy, który pije tylko mleko, nieświadom jest nauki sprawiedliwości ponieważ jest niemowlęciem. (. . .) Dlatego pominąwszy podstawowe nauki o Chrystusie przenieśmy się do tego, co doskonałe..."

Również i dzisiaj widzimy wielu chrześcijan, których życie nie odzwierciedla podstawowych prawd Bożego Słowa. Ocenia się, że zaledwie 10% wierzących, również członków konserwatywnych kościołów ewangelicznych, żyje jak prawdziwi naśladowcy Chrystusa. Celem tej strony nie jest podkreślanie tego problemu, krytykowanie czy potępianie. Naszym celem jest wyposażyć wierzących, by dążyli do doskonałości - aby dorastali jako uczniowie i czynili uczniów.

Czy znasz różnice pomiędzy uczniem a wierzącym?

Możesz sądzić, że te dwa terminy są ze sobą równoznaczne, lecz Jezus uważał je za dalekie od synonimów. Każdy uczeń jest wierzącym, lecz nie każdy wierzący jest uczniem. Uproszczeniem jest sądzić, że uczeń jest jedynie poważniejszą odmianą wierzącego. Uczeń to coś więcej niż głośniejszy, wyraźniejszy i jaśniejszy wierzący. To prawda, że prawdziwi uczniowie są w porównaniu do wierzących bardziej zdyscyplinowani jeśli chodzi o studiowanie Biblii, modlitwę, ewangelizację, oddzielenie od świata, hojność dla Bożego dzieła i inne aspekty życia duchowego... Boże Słowo uczy nas jednak, że różnice są jeszcze poważniejsze i podaje nam następujące cztery wyznaczniki prawdziwego ucznia: (1) Trwanie w Słowie, (2) Kochanie innych uczniów, (3) Przynoszenie owocu i (4) Płacenie ceny za naśladowanie Jezusa.

Wyznacznik nr 1: Trwanie w Słowie.

To jest pierwsze wymaganie, jakie sam Jezus postawił Swoim uczniom. Słowa "I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli." (Jana 8:32) są często wyrywane z kontekstu i używane w ewangelizacji, lecz nie dotyczą w rzeczywistości zbawienia. Jeśli spojrzysz na kontekst, zauważysz że mówią one o byciu uczniem. Jana 8:30 informuje nas, że

"wielu uwierzyło w Niego." Jezus zwrócił się wtedy bezpośrednio to tych wierzących, "do Żydów, którzy Mu uwierzyli", i powiedział: "Jeżeli będziesz trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami, i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli."

(Jana 8:31-32). Trwanie to coś więcej niż odwiedzanie Słowa Bożego raz na tydzień czy nawet raz dziennie. Trwanie oznacza życie w Jego Słowie i zakorzenienie w nim. Aby być uczniem Jezusa musisz znać Jego słowo i żyć w nim. Chrześcijanin, który nie zna Słowa i nie trwa w nim jest tylko wierzącym. Czy znasz Słowo Boże? Czy twoje życie jest w nim zakorzenione? Czy trwasz w Jego Słowie, czy może odwiedzasz je tylko raz na jakiś czas? Czy chciałbyś zyskać solidne, fundamentalne poznanie Jego Słowa, które jest niezbędne do prawdziwego trwania w Nim? Jeśli tak to ta strona może okazać się dla ciebie bardzo pomocna. W szkoleniu na Poziomie 2 (strona główna, środkowa kolumna) znajdziesz kurs, który wyposaży cię w potrzebną wiedzę potrzebną do trwania w Słowie Bożym. Ten kurs nosi tytuł

Uczniostwo 1: Trwanie w Słowie Bożym

. Na jego 120 stronach znajdziesz przegląd praktyczny, chronologiczny i teologiczny przegląd Biblii i uzyskasz solidny fundament do stania się uczniem Jezusa poprzez naukę, stosowanie i pomnażanie Jego Słowa.

Wyznacznik nr 2: Wzajemna miłość.

Oto kolejny niezbędny warunek dla uczniów Jezusa. On powiedział:

"Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali."

Wyraz przetłumaczony w tym wersecie jako miłować pochodzi od greckiego słowa agape i oznacza bezwarunkową miłość. Innym słowem tłumaczonym jako miłość jest greckie fileo, które znaczy miłość braterską lub przyjaźń. Miłość agape wiąże się w przeciwieństwie do fileo z nieograniczoną współodpowiedzialnością. Uczniowie Jezusa kochają siebie nawzajem w prawdzie i w czynie, uważając jedni drugich za ważniejszych od siebie. Tego rodzaju miłość, której przykład dał nam Jezus, otwarcie identyfikuje ich w świecie jako Jego uczniów. Jest wielu chrześcijan, którzy kochają siebie nawzajem tylko w słowach, ale nie w uczynkach. Miłość agape to dużo więcej niż spotykanie się raz na tydzień w kościelnych ławkach czy w małych grupach domowych. Jezus modlił się, aby Jego uczniowie zachowali taką samą jedność, jaką On miał z Ojcem, tak aby świat mógł poznać, że Ojciec posłał Go na świat. (Jana 17:11, 21-23). Tego rodzaju jedność pochodzi ze szczególnej miłości agape pomiędzy uczniami. Lekcja 9 w kursie Uczniostwo 1 uczy o takiej właśnie miłości. Jezus powiedział:

"To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję."

(Jana 15:12-14)

Wyznacznik nr 3: Przynoszenie owocu.

Kolejnym sposobem na rozpoznanie prawdziwego ucznia jest to, że przynosi owoce. Bezowocny uczeń to oksymoron. Bezowocny chrześcijanin jest jedynie wierzącym. Jezus powiedział: "Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami." (Jana 15:8). Słowo przetłumaczone z Greki jako stawać się oznacza zaistnieć, rozpocząć istnienie, być stworzonym. Czym zatem są owoce? Z kontekstu Jana 15 dowiadujemy się, że owocem są nowi wierzący i uczniowie. Nie są to same tylko owoce Ducha (Galatów 5:22-23). Owoce opisane w Jana 15 to owoce latorośli trwającej w krzewie winnym, czyli w Jezusie. Gałąź, która trwa w krzewie winnym i przynosi owoc to ten, który staje się Jego uczniem. Czy pragniesz, aby zgubieni ludzie przychodzili do Zbawiciela? Czy chcesz być częścią tego procesu? Czy chcesz przynosić wiele owocu i stawać się Jego uczniem? Jeśli tak, pomocnym może się dla ciebie okazać drugi kurs na Poziomie 2 zatytułowany Uczniostwo 2: Bycie Jego Świadkiem. Ten 64-stronicowy materiał oferuje bardzo praktyczne szkolenie dotyczące sposobów ewangelizacji. Nie promuje on jednej metody, lecz ma odniesienie do wszystkich metod ewangelizacji. Efektywna i wrażliwa ewangelizacja leży w zasięgu twoich możliwości, jeśli tylko nauczysz się i zastosujesz proste wskazówki biblijne. Możesz stać się uczniem Jezusa przynosząc wiele owocu.

Wyznacznik nr 4: Naśladowanie Jezusa za wszelką cenę.

Wierzący przychodzą do Jezusa. Uczniowie również Go naśladują. Cena za przyjście do Jezusa (stanie się wierzącym) została w pełni zapłacona przez Jezusa. Cena za naśladowanie Go (bycie Jego uczniem) ponoszona jest przez tego, który decyduje iść za Jezusem. Naśladowanie Go i bycie prawdziwym uczniem wiąże się z wielkimi kosztami. Gotowość do poniesienia tych kosztów jest wymaganiem stawianym każdemu uczniowi Jezusa, który zdefiniował je w Łukasza 14:25-33. W pierwszych trzech wersetach widzimy dwa rodzaje ludzi idących z Jezusem: tych, którzy przychodzą do Niego i tych, którzy idą za Nim. Uczniowie przychodzą do Jezusa razem z wierzącymi, lecz idą również o krok dalej gdy postanawiają Go naśladować. Płacą oni pełną cenę za naśladowanie Tego, który zapłacił pełną cenę za nich

Koszt w relacjach.

Pierwszy koszt opisany jest następująco w wersetach 25-26:

"Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być moim uczniem."

Zdarza się, że słowo nienawidzić ma w Biblii dosłowne znaczenie, lecz znajdujemy również wiele przypadków, gdzie oznacza ono silną preferencję lub wybór. To ostatnie znaczenie odnajdujemy między innymi w Rodzaju 29:30-31, gdzie stwierdzona jest silna preferencja miłości Jakuba:

"Jakub więc zbliżył się do Racheli i kochał ją bardziej niż Leę."

Następnie mniejsza miłość Jakuba nazwana jest dosłownie nienawiścią w wersecie 31:

"Gdy Pan widział, że Lea została odsunięta..." (po hebrajsku: znienawidzona

. Ojciec, który karci swojego syna, kocha go bardziej od takiego ojca, który nie karci.

"Kto żałuje swojej rózgi, nienawidzi swojego syna, lecz kto go kocha, karci go zawczasu."

(Przysłów 13:24, BW). Podobne znaczenie słowa nienawidzić widzimy również w opisie Bożego wyboru względem Jakuba zamiast Ezawa:

"Jakuba umiłowałem, a Ezawa miałem w nienawiści."

Rzymian 9:13). Jezus wyraża tą samą treść, gdy mówi:

"Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien." "Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien."

(Mateusza 10:37). Jezus komunikował jasno, że jeśli chcemy być Jego uczniami, musimy stawiać Go na pierwszym miejscu, ponad naszymi własnymi rodzinami. Nasza miłość do Niego powinna przerastać naszą miłość do członków rodziny tak bardzo, by ta ostatnia wydawała się w porównaniu względnie jak nienawiść. Kiedy przychodzi moment prawdziwej decyzji pomiędzy rodziną a Jezusem, uczeń wybiera Jezusa. Niech następujące słowa będą dla ciebie zachęceniem:

"Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu albo żony, braci, rodziców albo dzieci dla królestwa Bożego, żeby nie otrzymał daleko więcej w tym czasie, a w wieku przyszłym - życia wiecznego."

(Łukasza 18:29-30)





Koszt indywidualny.

Jezus nauczał, że Jego uczeń ma stawiać Go na pierwszym miejscu, ponad samym sobą. Uczniowie Jezusa powinni kochać Go o tyle bardziej niż samych siebie, że ich miłość do siebie wydawała się w porównaniu jak nienawiść. To wyrzeczenie się siebie jest integralną częścią życia ucznia. (Dzieje Apostolskie 20:24, Apokalipsa 12:11). Jezus powiedział:

"Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem."

(Łukasza 14:27). Noszenie swojego krzyża to dużo więcej niż wytrzymywanie w życiu średnio uciążliwych utrapień, co sugeruje powszechne rozumienie tego wyrażenia. Powaga noszenia swojego krzyża widziana jest na przykładzie Jezusa niosącego Swój krzyż na Golgotę. Jezus nie zważał na jego hańbę. (Hebrajczyków 12:2). Sześć procesów odebrało mu siłę. Był osłabiony przez przemoc swoich prześladowców, policzkowany, biczowany i ukoronowany cierniem. Niósł Swój ciężki krzyż idąc wąskimi ulicami w obliczu szyderstw tłumu i upadając pod niesionym ciężarem. Większość z nas nie będzie nigdy zmuszona by dosłownie nieść krzyż tak jak Jezus. Jednak niesienie naszego krzyża wiąże się dla uczniów Jezusa z dzieleniem Jego upokorzenia, wstydu, szyderstwa i cierpienia. (2 Koryntian 4:10, Hebrajczyków 13:13). Nieść swój krzyż oznacza doznawać takiego traktowania, jakiego doznał Jezus i cierpieć wyrzekając się siebie tak samo jak i On cierpiał. Nie możesz być Jego uczniem jeżeli nie niesiesz swojego krzyża. Czy niesiesz go? Czy jesteś gotowy nieść swój krzyż?





Kosztowna decyzja.

Zauważ zaznaczone emfatycznie wykluczenie

nie może być moim uczniem"

w Łukasza 14:26 i 14:27, dotyczące tego człowieka, który nie jest gotowy ponieść kosztu naśladowania Jezusa. To surowe wymaganie nie wyklucza nikogo od bycia zbawionym, lecz definitywnie wyklucza z grona uczniów każdego, kto nie jest zupełnie oddany Jezusowi. On Sam dał nam dwie ilustracje pokazujące kosztowną decyzję: jedna z nich opowiada o człowieku budującym wieżę, a druga o królu przygotowującym się do wyjścia na wojnę. Życie chrześcijanina jest bardzo podobne: budujemy na fundamencie zbawienia i stajemy do walki ze światem, ciałem i diabłem. Przypowieść o człowieku budującym wieżę pokazuje nam człowieka, którego powinnością jest ocenić swoje finansowe możliwości zanim rozpocznie realizować projekt.

"Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie? Inaczej, gdyby założył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć."

(Łukasza 14:28-30). Każdy wierzący, który pragnie zostać uczniem, musi podjąć najpierw decyzję co do kosztów ukończenia projektu. Ta decyzja opisana jest w Rzymian 12:1. Wierzący, który nie zostaje uczniem jest jak nieukończona wieża. Wielu chrześcijan jest wyśmiewanych i wyszydzanych. Są to w dużej mierze autentyczne prześladowanie mieszkającego w nich Jezusa. Są jednak również przypadki, gdy szyderstwa spowodowane są tym, że są oni nieukończonymi wieżami...

"wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć."

Druga ilustracja pokazuje króla, który przygotowuje się do wojny z przewyższającym go dwukrotnie wrogiem.

"Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciw niemu? Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju."

(Łukasza 14:31-32). Król powinien zdecydować najpierw, czy jest dość silny by wygrać. Dawid stanął do walki z większym i silniejszym z ludzkiego punktu widzenia Goliatem. Przerażona armia izraelska nie podjęła walki, lecz Dawid stwierdził, że ponieważ jest po stronie żywego Boga, może wygrać. Jeżeli król z Łukasza 14 stwierdzi, że nie jest w stanie wygrać, powinien wysłać delegację i poprosić o warunki pokoju. Nie różni się to w rzeczywistości niczym od poddania się. Czyż nie jest to dobry opis wielu współczesnych wierzących, którzy poddają się wrogom świata, ciała i diabła? Idą na kompromis z wrogiem w zamian za warunki pokoju i w efekcie poddają się. Jezus użył ilustracji o wieży i królu aby pokazać nam potrzebę podjęcia drugiej decyzji - decyzji zapłacenia pełnej ceny naśladowania Go jako Jego uczniowie. Konieczność podjęcia drugiej decyzji (po pierwszej decyzji o przyjęciu zbawienia) ma kluczowe znaczenie dla każdego wierzącego, który chce być uczniem. Wierzący, którzy aspirują do bycia uczniami, powinni złożyć Bogu jednorazową i żywą ofiarę z samych siebie - ofiarę świętą i przyjemną Bogu. (Rzymian 12:1). Mogą wtedy zrobić krok dalej i zapłacić pełną cenę za ukończenie wieży i zwycięstwo w wojnie.





Otwarta dłoń ucznia.

Jezus opisał dalej koszt uczniostwa:

"Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem."

(Łukasza 14:33). Niektórzy wierzący interpretują nieprawidłowo Łukasza 14:33, ponieważ upodobnili się do świata w materialistycznym myśleniu. Jakie są twoje najcenniejsze ziemskie dobra? Jeżeli twoja odpowiedź brzmi: dom, samochód, jacht, biżuteria, szerokokątny telewizor, komputer lub laptop, to znaczy że upodobniłeś się do tego świata. Twoje najcenniejsze dobra ziemskie to między innymi twoje relacje rodzinne, których Jezus poleca nam się wyrzec aby być Jego uczniem. Twoje życie jest również ziemskim dobrem, którego Jezus polecił ci się wyrzec. Spokojne życie, pozbawione upokorzenia, wstydu i cierpienia jest kolejnym ziemskim dobrem, którego musisz się wyrzec aby wziąć na siebie swój krzyż i iść za Jezusem. Werset 33 mógłby więc być sparafrazowany jako:

"Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się swoich praw do ludzkich relacji, własnego życia i posiadanych dóbr materialnych, nie może być moim uczniem."

Jeżeli chcesz być uczniem Jezusa, musisz położyć wszystko co jest ci drogie na Jego ołtarzu. Nie trzymaj się kurczowo innych ludzi, własnego życia ani czegokolwiek innego. Połóż te wszystkie rzeczy na Jego ołtarzu w otwartej dłoni. Jeśli On je zabierze, to dobrze. Jeżeli ci je zostawi, to też dobrze. Bądź po prostu dobrym zarządcą wszystkiego, co pozwoli ci zatrzymać, wiedząc że dostałeś to wszystko na krótki czas aby przynieść Bogu chwałę.

Jaka będzie twoja decyzja?

Każdy wierzący musi podjąć decyzję, czy zechce zostać uczniem Jezusa. Naśladowanie Go i bycie Jego uczniem wiąże się z wysoką ceną, która rozpoczyna się od drugiej decyzji aby ukończyć wieżę i wygrać wojnę. Każdy wierzący powinien usiąść lub uklęknąć i podjąć decyzję. A co z tobą? Czy poniesiesz koszt bycia Jego uczniem? Czy jesteś gotowy ukończyć swoją wieżę? Czy będziesz dążył do zwycięstwa nawet wtedy, gdy będziesz z ludzkiego punktu widzenia zmagał się z przewagą świata, ciała i diabła? Czy będziesz trwał prawdziwie w Jego Słowie, kochał innych uczniów i przynosił owoc? Czy postawisz Jezusa na pierwszym miejscu, ponad wszystkim innym i ponad samym sobą? Czy wyrzekniesz się wszystkiego? Wszyscy wierzący powinni złożyć Bogu jednorazową ofiarę opisaną w Rzymian 12:1 i położyć samych siebie bezwarunkowo i nieodwracalnie na Jego ołtarzu. Nie poprzestań na byciu wierzącym. Jezus powołuje każdego wierzącego by stał się Jego uczniem. Powołuje także ciebie. Podejmij zatem decyzję i zostań Jego uczniem. Zdecyduj dzisiaj.

.............................................................................................................................................................................

Nie drukuj proszę tej strony - w lewej kolumnie znajdziesz link do sformatowanej specjalnie do drukowania kopii tego artykułu. Copyright 2003 by Acts One Eight, Inc., PO Box 50200, Colorado Springs, CO 80949, USA. Możesz kopiować ten artykuł do darmowej lub odpłatnej dystrybucji, pod warunkiem że nie zmienisz w żaden sposób jego zawartości I dołączysz do niego tą informację o prawie autorskim. Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, chyba że zaznaczono inaczej. Aby uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące tego artykułu, skontaktuj się z jego autorem na adres questions@MyDisciplemaker.org.