Jaka jest miara naszego sukcesu?

Jak możemy określić miarę sukcesu tej strony internetowej, jak również całej służby Acts One Eight? Jak ocenić również i twoją osobistą służbę w jakiejkolwiek części współczesnego Kościoła? Sukcesu nie możemy mierzyć za pomocą światowych standardów popularności, liczby odwiedzających, gigabajtów, liczenia głów, budżetów, członkostwa czy budynków. Naszym standardem jest upodabnianie się do Słowa, nie do świata. Biblijny standard zawiera się w słowach:

"aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa. (...) Natomiast żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową - ku Chrystusowi."

(Efezjan 4:11-15). Sukces mierzony jest wzrostem Ciała. Na przykładzie wczesnego Kościoła widzimy, że liczby też są ważne (Dzieje Apostolskie 2:41, 4:4), lecz ilość nie determinuje ani trwałej jakości, ani trwałego wzrostu. Prawdziwy sukces mierzy się jakością, nie ilością. Ciekawa jest uwaga, że żaden z siedmiu kościołów z pierwszych rozdziałów Apokalipsy nie jest krytykowany pod względem ilości... Krytyce nie jest poddany ich udział w nabożeństwach, mały budżet czy mała przestrzeń ich budynku. Wszystkie skierowane do nich uwagi krytyczne dotyczą raczej jakości. To jakość prowadzi do trwałego wzrostu. Osiągamy sukces tylko wtedy, gdy Ciało wzrasta i upodabnia się do Głowy.

Boża miara wzrostu.

Jezus wprowadził w życie plan zdobycia świata poprzez jakość, nie ilość. Wyposażył jedenastu mężczyzn, aby byli Jego uczniami... Wyposażył ich do dzieła posługi. Do Jezusa przychodziły wielkie liczby ludzi, lecz Jego metodologia nie była nastawiona na tłumy. Tysiące ludzi dołączyło do naśladowców Jezusa gdy czynił On cuda (Jana 6)... Tłumy przeszły za Nim nawet na drugą stronę Morza Galilejskiego po tym, jak dostali od Niego darmowy posiłek. Jednak kiedy zaczął nauczać ich głębszych prawd, duża część tłumu wycofała się i już za Nim nie chodziła. To nie pokrzyżowało wcale planów Jezusa ani nie sprawiło, aby zaczął ich desperacko wołać z powrotem. Zamiast tego zwrócił się do Dwunastu z pytaniem, czy oni też chcą odejść. (Jana 6:66-67). Tym co miało dla Niego znaczenie nie była ilość naśladowców, lecz ich jakość. Mała liczba oddanych uczniów była w Jego oczach lepsza od tłumu chwiejnych. Wielkie liczby przyszły później, lecz dopiero na stałym fundamencie oddanych i wyposażonych uczniów. Taka była Jego miara wzrostu.

Budowanie domu Bożego.

Najsilniejszym elementem wielkiej kamiennej budowli powinien być kamień węgielny i reszta fundamentu. Granit sprawdzi się w tej roli dużo lepiej niż glina. Na takim fundamencie kolejne warstwy kamiennych ścian mogą stać nie zachwiane przez całe wieki. W każdej warstwie okaże się jednak, że granit jest lepszym materiałem od gliny. My jako wierzący jesteśmy domem Boga.

"Chrystus zaś, jako Syn, był nad swoim domem. Jego domem my jesteśmy, jeśli ufność i chwalebną nadzieję aż do końca wytrwale zachowamy."

(Hebrajczyków 3:6). My jesteśmy Jego domem. Jezus jest kamieniem węgielnym, a apostołowie i prorocy tworzą resztę fundamentu. (Efezjan 2:19-20). Wierzący są żywymi ścianami (1 Piotra 2:4-5), kładzionymi kolejno na fundamencie. W miarę jak budowa postępuje do przodu, kamienie każdej warstwy muszą być silne i solidne, tak by wzrost był stały i szybki. Wzrost postępuje w kościele w wielu częściach świata, lecz w Ameryce w ciągu kilku minionych dekad stawał się coraz słabszy i wolniejszy. Kościół nie wzrasta liczbowo, a kolejne twórcze próby przyprowadzenia nowych ludzi do Zbawiciela okazują się mało efektywne. Osłabła również kontrola jakości. Kamienie są dziś dużo słabsze niż kiedyś. Ludzie, którzy twierdzą że narodzili się na nowo znają dziś Biblię dużo mniej, słabiej wierzą w kluczowe prawdy Chrześcijaństwa i są mniej oddani Zbawicielowi niż ich poprzednicy sprzed kilku dekad. Zbyt wielu z nich przypomina bardziej glinę niż granit. Piękne nowe budynki, wielkie aule i rozrastające się ośrodki kościelne przyciągają tłumy wierzących, którzy przenoszą się stale do większych kościołów. Jednak prawdziwa konstrukcja domu Bożego cierpi. Jaki standard wzrostu kościoła powinien być przyjęty na świecie? Nadszedł czas, by za priorytet uznać jakość materiałów budowlanych, nie ich ilość. Nadszedł czas, by przyjąć Boży standard wzrostu. Struktury kościelne mogą być wspaniałymi i efektywnymi narzędziami. Musimy jednak pamiętać, że właściwy projekt budowlany chwieje się w podstawach gdy nasza uwaga przenosi się z żywych kamieni na nieożywione cegły i deski.

Historia sukcesu.

Tłumy dziwiły się, gdy Piotr i Jan przemawiali z mocą. (Dzieje Apostolskie 4:13). Ci dwaj mężczyźni byli według opinii świata niewykształconymi ludźmi, lecz Jezus powiedział:

"Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel."

(Łukasza 6:40). Byli uczniami Jezusa… On był ich nauczycielem. Jest wielu innych uczniów, którzy wybijają się w historii wczesnego Kościoła. Jednym z nich jest na pewno Paweł, podobnie jak Barnaba, Tymoteusz, Tytus, Sylas, Łukasz, Tabita, Akwila, Pryscylla i Apollos. Możemy również dołączyć do nich ludzi wymienionych w Rzymian 16, takich jak Feba, Maria, Andronik, Junias, Urban, Julia, Nereusz, Gajusz i Kwartus. Inne postacie zwracają na siebie uwagę na przestrzeni historii: Ignacy, Justyn Męczennik, Augustyn, a następnie cały szereg postaci - od epoki wczesnego kościoła aż po dzień dzisiejszy. Ci uczniowie byli silnymi, żywymi kamieniami wbudowanymi w ściany domu Bożego. Sznur mierniczy sukcesu Kościoła jest wyszyty ich imionami. Chrześcijanie rozpoznają wiele z tych imion jako symbole ważnych osiągnięć w historii Kościoła. Tymczasem tylko niewielu ludzi byłoby w stanie nazwać konkretne służby, kościoły czy organizacje w których służyli. Jest tak dlatego, że historia sukcesu Kościoła składa się z indywidualnych historii prawdziwych ludzi, a nie historii budynków, programów czy organizacji. Historię Kościoła budują silne, żywe kamienie tworzące mieszkanie Boga.

Uczniowie czy wierzący?

Uczniowie to nie tylko głośniejsi i bardziej intensywni wierzący. Wierzący to ci, którzy przychodzą do Jezusa po zbawienie. Uczniowie to ci, którzy płacą wysoką cenę za naśladowanie Go. Nowy Testament wymienia cztery cechy charakterystyczne ucznia. Cecha 1: Uczniowie znają Słowo, są w nim zakorzenieni i uwolnieni (Jana 8:30-32). Cecha 2: Uczniowie kochają siebie nawzajem w uczynkach i w prawdzie. Łączy ich bezwarunkowa współodpowiedzialność charakterystyczna dla miłości agape, a nie tylko przyjacielska miłość phileo, (Jana 13:35). Cecha 3: Uczniowie przynoszą owoce. Dowodzą tego, że są ("stają się") uczniami przez to, że przyprowadzają innych do Zbawiciela (Jana 15:8). Cecha 4: Uczniowie płacą wysoką cenę za postawienie Jezusa ponad wszystkimi relacjami, ponad swoim ego i ponad wszystkim, co jest im drogie (Łukasza 14:25-33). Bezwarunkowo oddali siebie Bogu jako żywą, świętą i przyjemną Jemu ofiarę (Rzymian 12:1); są Mu w pełni poddani i posłuszni. Wszyscy uczniowie są wierzącymi, lecz nie wszyscy wierzący są uczniami. Świat potrzebuje więcej uczniów.

Praca w kamieniołomie.

Jak zmierzymy zatem sukces? Zmierzymy go w oparciu o uczniów… O ludzi odpowiednio przygotowanych i oddanych Bogu, gotowych by On dowolnie ich używał. Nadszedł czas abyśmy produkowali więcej kamieni dla Mistrza Budowy. Sukces zarówno służby internetowej Acts One Eight, jak i współczesnego Kościoła zmierzymy nie w oparciu o kategorie wielkości czy szerokości, ale głębi… Posłuszeństwa, nie uczęszczania… Oddania, nie członkostwa… W granicie, nie w glinie. Jezus dał nam Wielki Nakaz. Powiedział:

"Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata."

(Mateusza 28:18-20). Nadszedł czas by czynić uczniów… By wydobywać silniejsze, żywe kamienie dla domu Boga.

.............................................................................................................................................................................

Nie drukuj proszę tej strony - w lewej kolumnie znajdziesz link do sformatowanej specjalnie do drukowania kopii tego artykułu. Copyright 2003 by Acts One Eight, Inc., PO Box 50200, Colorado Springs, CO 80949, USA. Możesz kopiować ten artykuł do darmowej lub odpłatnej dystrybucji, pod warunkiem że nie zmienisz w żaden sposób jego zawartości I dołączysz do niego tą informację o prawie autorskim. Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, chyba że zaznaczono inaczej. Aby uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące tego artykułu, skontaktuj się z jego autorem na adres questions@MyDisciplemaker.org.